Ate Sienna Ng Pansitan

Bakit nga ba, nakaka-imbudo na nga kapag na-okray-okray ka ng ibang lahi dahil Pinoy ka, pero mas nakaka-imbyerna to the high heavens kapag kapwa mo Pinoy ang gumagago sa pagkatao mo…

So, ayun na.. tapos na ang green card chorva namin ni Bossing. Ang sumunod naming project naman eh yung aking passport dahil exfired na sya. Kasi nga fly kami etong chirstmax sa pilipins my pilipins becos nga reunion chorva ng aming high school. (Diba nga, dun kami nagkitang muli ni Bossing – frefareyshen namin ng aming reunion?)

Anyways-high-waist, pukalalang yan! Sa mga kaneydian citizeng dyan na nawawala na ang citizengsip card-shorvas ninyo, naku, getching na kayo agad ng kafalit dahil sa true lang, aabutin kayo ng pagkauban ng mga buhok nyo sa baba (sa binti, your vrains, ha!). Alam nyo bang wiz kayo makaka-renew ng fasfort nyo kung wit kayo show ng citizenship card. At ang pesteng card, aabutin ng anim na buwan bago magawa? Kaloka, davah??? Kaya naman mega-pa-asim na ako sa kausap kong assistant sa phone at mega-exflain ako, in english takes notes, na kailangan kong i-keri ang fassfort. Sabi nya gawa daw ako ng letter para i-apila. So ako naman, meyk da letter:

“Eyver Dearest Consul,

Kapuso at Kapamilya, Sienna”

Bad ba? Nakowwww.. hindi pa dyan natatapos ang istory ko.

So eto na.. ang bossing ko, nag-isip. Bakit daw hindi rin ako mag-apply ng pinoy fasfort dahil tumatanggap naman ng dual ang pilipins atsaka kaneyda. so ako naman, dahil nga mabuti naman ang budhi ko, may i tawag ako sa philippine embassy sa washington, DC. Aba siempre, tulad ng dati, miss friendship lagi ang drama ko. kering-keri ko yun. at kasi nga in fairness, wala naman akong right mag-maasim kasi nga ako ang nanghihingi ng pabor at inpormasyones new york. So wit na mag-paka-madrasta.

So yung una kong kausap na mujer, mabait naman. chika-chika ng info sa pagkuha ng passport… tapos say nya, “Ay, ang kausapin nyo po yung isang kasama namin. eto po ang number. ” So gibsung ang number tapos may i-spluk ako dun sa kasamang mujer din. Unang tono pa lang, pakiramdam ko, nagmama-asim. Pero ok lang.. carry lang. Nagets ko ang info na kailangan ko. Tapos ako naman, walang masamang budhi, tanong ako. “Eh kasi po, canadian citizen din po kasi ako… ok lang po bang kumuha ng pinoy na fasfort?”

Aba, naloka ako at ang sagot sa akin na mataas na ang boses na talagang nag-maasim na ng husto, “eh Canadian citizen na pala kayo eh bakit pa kayo kukuha ng Pilipino passport????”

At mahinahon ko paring sinagot ng, “kasi nga po, di po ba pwede mag-dual?”

Ang maasim pa rin nyang sagot, “bakit, nag-apply ba kayo ng dual???”

Ganun! Nag-init ang lahat ng ugat ko sa katawan! Binaba ko na ang telepono ng “ok na po.. di bale na lang”. Pero sa true lang gusto kong isalaksak sa bunganga nung bilat na yun ang linya ng telepono. Tumaas ang high blood ko. Tama ba? Magpunta ka ng ibang embassy at talagang sobrang Miss Friendhsip sila sa iyo kahit na nakapa-tanga na ng tanong mo. Eto ang sarili mong embassy, dahil lang tagalog ang salita mo, feeling ng mga tao dun ang lahat ng kausap nila Purita Kalaw. Tama ba?

Gusto nyo pa ng isang eksampol?

Eto…

Ang kaibigan kong si Fafa, super sosyal na ang hitad! Aba, mantakin nyo, may libro na yan sya ng mga blog entries nya! O diba, owber tu da max ang pagiging hari dahil may sarili na syang buklash. Frawd na frawd ako dyan kasi halos sabay-sabay kaming mga naging lilet nun sa blogosphere at ngayon nga, pa-ersh na ang lolo ko!

Eh di siempre pa, excited na excited kami sa blogkadahan para sa kanya! Kasi sa true lang, kung hindi nyo pa nabibisita si Fafa, mahiya kayo… may namimiss kayong malaking bahagi ng buhay ninyo kasi mapapa-careless whisper talaga kayo sa kakatawa sa mga adventures nya. Pero kasi si fafa, ang mga entries, nakakatawa pero maginoong bastos yan. Kaya nga irreverent ang tawag sa mga entries nya.

Ok na sana, diba? Ang nakakayamot lang, habang naguusap kami ni Fafa las wik, manaka-nakang baka raw hindi ibenta ng National Bookstore ang libro nya. Kasi pala, knows nyo ba na may committee ang National na nag-huhusga kung dapat nilang ibenta ang libro o hinde? As in mistulang “deal or no deal” na kapag nasabi nilang wit nila type ibenta ang libro, mistulang kiss of death na ang mangyayari dahil wala nang ibang bookstore daw ang pipick-up ng libro mo para ibenta.

Ok lang sana, diba? Censors-chever. Ang nakakainis nga lang, medyo nakaka-praning mag-verdict ang committee. Kapag medyo may temang bastos ang libro mo at pinoy author ka, wit nila approve. Eh bakit ang mga english authors, pinapayagan nila? (Dahil sa true lang, sa kanila ko binili yung libro kong “My Secret Garden“) Eto nga, baka mahulog kayo sa upuan nyo kapag nalaman nyo ang rason ng committee de festejos: “Dahil daw ang mga pinoy, hindi nagbabasa ng english na mga libro”.

O davahhhhh!!! OWVER!!! As in ang tingin nila sa mga pinoy eh mga indios nacional at aliping namamahay na hindi marunong mag-ingles. At mga pinoy ito, ha… Diba nakaka-windang isipin na dapat nga kapwa pinoy ang sumusuporta sa mga pinoy authors. Ok lang naman kung ang disguise nila eh para maprotektahan ang mga batang nagpupunta dun para magmasid-masid ng mga libro, pero sa true lang, kung type nilang mag-censor, dapat lahatan at hindi pinipili ang sine-censor. Nakaka-Im yun!

Kaya sana mga kakababayan, tangkilikin ang sariling atin. Suportahan ang pinoy bloggers. Bumili ng gawang noy-pi! Dahil kahit naman may mga Pinoy na panay ang inom kasi ng cough syrup nung bata kaya may sayad na, mas marami naman pong mga Pinoy na ikaka-tuwa at ikatataba ng ating pusong pinoy at isa na dito si Fafa Jay.

Nasabi po ni Fafa na available ang “Kwentong Tambay: Mga Kwento ng Isang Sira-ulong Overseas Filipino Worker” sa mga sumusunod na mga lugar:

Conspiracy Garden
All of Filbar’s branches
Booksale
Fully Booked
Mag:net

At kung natutuwa din po kayo sa mga entries ni Fafa at may blogsite kayo, baka naman type ninyong i-campaign ang kanyang libro dahil hindi naman po kayo mapapahiya na i-broadcast sya sa madlang pipol. Malaking pasalamat po kung inyong magagawa. At kung wala naman kayong website pero may email kayo, baka po pwede rin kayong mag-request sa National Bookstore na oorder kayo ng libro ni Fafa sa kanila. Siguro kapag nakita nilang maraming umo-order ng booklash eh maiisip nilang dapat nga nilang ibenta ang kanyang libro.

Kaya sa aking Fafa, congratuleytment… I am so frawd of you, my prenship! Nawa’y dumugin ng isang milyong OFW at mga pinoy sa pinas ang iyong libro. Nawa’y magka-second printing ka pa (kasama na ang 3rd, 4th at pip!) Nawa’y magkalibro ka pang iba. Nawa’y makabili ako sa iyo ng copy na may authograph mo! Babasahin ko at isasama ko dun sa kuleksyon ko ng mga kung anik-anik na padala nyo sa akin ni ateng na mga CD at pictures at drawings mo :) (hehehe, malay mo, kapag matatanda na tayo, maibenta ko sya ng mahal sa susunod na antiques roadshow kasi nga peymus author ka na!)

I labsyu, FAFAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(Nakita 3044 beses ng 400 bisitors)

16 Responses to “Dahil Pinoy Ka”