Ate Sienna Ng Pansitan

Archive for the ‘Pikstyurs-teking’ Category

4/365 days of blogging.

Ang pulang toyota at ang kotse ko.

Oo, nakaka-uyam na ang snow! Ngayon lang naman kasi nag-snow ng ganito karami sa Maryland for a long, long, long, long time. All-time high na nga ang snowfall namin eh – 36 inches.

Isang linggo rin akong hindi nakapasok sa upisina last week na kasagsagan ng snowstorm. Dalawa dun, work from home, sumunod na dalawang araw, walang pasok na talaga, at Byernes, nag-liberal leave na ako – too much na para pumasok pa ako.

Hindi mo makita ang daan, hindi ka makapag-park.  At ang hangin ha, afreyd ka kasi sobrang lakas.  Parang bagyo.  Parang any monument eh mawawalan ng ilaw.

Eh ang siste, come hell or high water, may pasok si Bossing.  Kaya para makasiguro na makakapasok sila, nilagay sila ng hospital management sa hotel.  Kaloka.  Kalakasan ng hangin sa labas, mag-isa ako sa bahay, nakabaluktot sa loob ng kumot at nagdadasal na harinawang hindi mawalan ng TV at ilaw.
Read the rest of this entry »

(Nakita 2632 beses ng 586 bisitors)

Ang sarap sanang mag-blog ngayon kasi ang dami kayang mga isyu na naglilipana.  Marami akong gustong i-blog kaya lang minsan hindi ko na magawa.  Masyado pa ring hectic ang schedule ng lola ninyo.  Ang dalas pa rin ng rampa naming mag-dyowa kaya hindi pa rin ako talagang maka-kuha ng rhythm sa mga dapat kong gawin. 

Ilang araw na akong tinatawag ni Mac, hindi ko na sya nahaharap ng husto.  Nagpapababa na sya sa basement, hindi pa namin maasikaso.  Pero siguro this weekend, may panahon na kami.  For the first time since nagsimula ang taon, wala kaming gagawin itong weekend na darating.  Tsaka na ulit ang rampa.  Kailangan nang ayusin ang “green room.” (Kasi green talaga ang pintura… take note, panyet na green from top to bottom!  Tinalo si Incredible Hulk sa pagka-green revolution.)  Kaya ibababa na namin ang mga gamit dun at gagawin na naming opisina ang basement.  Pipinturahan na ng bago ang green room at gagawin naming kwarto ulit. 

View sa Bintana Ko

Hemingweys, ibabalita ko rin sa inyo na lumipat ako ng ibang building.  Actually, may bagong malaking project dito kasi sa opis kaya kailangang mag-cross train ako kasama ng mga consultants.  Uma-umaga, kapag nagpapa-alam na akong lilipat na ako sa building na ito, pinagtatawanan ako ng mga kaopisina ko kasi ang dialogue ko, “I’m crossing over… to the dark side.”   Hehehe, kasi nga mixed ang emotions ng mga tao dito sa magiging bagong sistema.  May mga sarili akong insights ngayon na nandito na ako.  Pero akin na lang yun, hindi ko na sinasabi sa mga kasamahan ko.  Nanggaling rin ako sa pagko-consulting kaya alam ko ang culture, something na hindi nila maiintindihan, considering na inabot na sila ng mga agiw at ugat sa tagal nila dito.  No blames, no pointing-fingers, it’s just the way it is.  It’s life. Nakakita ka ng pagtatrabahuhan na parang nakasandal ka na sa pader, hindi ka na siempre aalis.  Pero yun nga, iba ang culture dito sa kabilang building. 

Kahapon may nabalitaan akong medyo shocka-khan sa trabaho.  Iniisip ko tuloy, “Hmmmm… siguro ito ang sagot ni Lord sa mga iniisip ko lately.”   Pinost ko yan sa Fexbuk wall ko at may mga prenship na nag-react.  Salamat sa positive vibes,  mga prenships… kahit na hindi yun ang sagot ni Lord sa akin… Pero who knows, baka, in a way, yun din yun :)

Alam ko, malabo.  Pero hayaan nyo, lilinaw rin yan.  Yan ang sabi ng Oracle.  hehehehe

(Nakita 8153 beses ng 1353 bisitors)

(Commercial muna:  Naghahanap ako ng mga bagong borders sa pansitan.net.  Kontakin nyo ako sa atesienna at gmail dot com kung interasado kayo.)

Winter pa rin. 

Ekshuli, unusual itong winter na ito kasi masyado syang malamig.  Kung kachika ko si pareng Al Gore, ang sasabihin nun, “Global Warming yan, lukersh.” 

Siempre, diba, smart kayo?  Eh di narinig nyo na for sure ang term na yan.  Pero para lang mavalidate ang mga alam natin, kinunsulta ko ang walang kamatayang Google definition.  At ang sabi nya, ang Global Warming ay ang unti-unting  pagtaas ng temperatura ng mundo at ang pagbabago ng “pattern” ng klima sa buong mundo gawa ng greenhouse effect.   Ang greenhouse effect naman, ayon pa rin sa Google definitions ay ang pag-enter ng solar radiation sa atmosphere ng mundo pero natatrap ang outgoing infra-red rays sa ating atmosphere at hindi nakakalabas sa outerspace.  Entonces, umiinit na sa earth.   Ok lang ang natural na greenhouse effect.  Ang nakakasama, yung man-made like polusyon, ang deforestation (leche talaga kayong mga illegal loggers kayo!), yung sobrang pag-burn ng fossil fuels, oil, coal at gas ng ibang malalaking industriya ng kemikal, langis at mga like that, vah.  At lahat ito, dahil na  rin sa pagdami ng tao sa mundo.   (Causes of the Greenhouse Effect)

Ang isa sa pinaka-dangerous daw na effect ng global warming ay ang pag-tunaw ng polar ice caps.  Isipin nyong matunaw sila, dadami ang tubig sa dagat, tataas ang level ng tubig.  Maraming lugar ang malulubog, magbabago ang mapa.  (Mawawala daw ang San Francisco, New York at kalahati ng Florida.)

At dahil fresh water ang ice caps, made-desalinate ang tubig, maraming marine life ang mamatay, magbabago ang ocean currents, lalamig sa ibang bansa, iinit sa iba.  Lalaganap lalo ang sakit dahil sa pag-init, mawawalan ng tubig sa ibang bansa kung saan iinit.   Magiging extinct din ang ibang mga animals.   At dahil nagbago ang klima at environment, magbabago ang economic standing ng mga bansa.  Pwede pa silang maglabo-labo at baka dumami ang gyera.

So naisip nyo siguro, bakit naman biglang mistulang environmentalist ang drama ng lola nyo at nagsulat ako tungkol sa climate change? 

Ito kasing katabi ko sa cubicle ko, hindi naniniwala sa Global Warming at greenhouse effect.   Hoax lang daw ito.  Eh feeling ko, yung ibang arguments nya, tama.  As in gusto kong umupo dun sa upuan na ginagamit sa Pinoy Henyo at sumigaw ng “Pwede!! Pwede!!”  Kaya mamayang gabi, magbabasa ako kung may basis ba si Sarah Palin na sabihin na “bogus” daw lahat ito.  At kung marealize ko na tama sya, tatanggapin ko sa loob ko na may konting utak din pala sya.  At pasasalihin ko pa sya sa Pinoy Henyo. 

“”Tao ba sya???”  “Pwede!!!!!”  “Russia ba ‘to???” 

Ha??????

(Nakita 11165 beses ng 1799 bisitors)

So matatapos na ang unang dekada ng 2000. Ang bilis, davah? Eh parang kelan lang kailangang tumambay ng dyopisina kasi nag-aantay kami ng pwedeng maging problema ng pagpalit ng taon sa year 2000. Y2K, naalala nyo ba yun? Yun pati raw microwave eh sasabog. Eh eto at 2010 na – ang huling taon ng new decade. Ang dami na kayang nangyari magmula ng year 2000?? I swear! Masyadong umeksena ang past decade sa buhay ng lola nyo. Mistulang para akong si Manylin Reynes na tinaguriang “Star of the New Decade” sa dami ng mga anitch-anitch na nangyari. Pero kwidaw lang, wit ko tipis matulad kay Mane dahil hindi pa natatapos ang bagong dekada, medyo nawala na sya. Hmmmm…

At dahil bagong taon, bagong template. Hindi ko kasi na-feel yung template ko bago yung christmas template. Parang walang dating at hindi maganda ang aura. Kaya binreyk ko ang bad vibes, nagpalit ng christmas template at itong template na ito na ang sasalubong sa 2010. Malinis, malamig sa mata. Op kors andyan pa rin ang aking doggie na si Kitty na nagbagong anyo. Just to signify na hindi naman ako ganun ka-choosy. Pwede sa akin kahit na hindi Cavalier King Charles. Altho yun pa rin ang number 1 choice ko. (Harinawang bago matapos ang taon dumating na si Kitty sa buhay ko.)

At segueway to that, nagrerecruit ako ng mga bagong members. Marami nang nawala, marami na rin ang hindi nagbo-blog na tatanggalin ko na – as in taon na ang binibilang. So kung type ninyo, sabihin nyo lang sumali at masama sa Pansitan community, email nyo ako sa atesienna at gmail dat kom. Ang requirement ko lang, harinawang masipag kayong mag-blog at kung ayaw nyo ng mag-blog, which happens, sabihan nyo lang ang kasera ninyo. (Aketch yun!)

Read the rest of this entry »

(Nakita 12763 beses ng 1932 bisitors)

So nagtatanong ang mga prenships kung ano raw ba ang pinagkakaabalahan ko – heto.  Masyado akong nagiging busy kasi malapit na ang Pasko.  Excited ako kasi, perstaym, magki-christmas tree kami ni Bossing.  For all the time na naging mag-dyowa kami, never pa kami nag-ambisyon na magdecorate ng bahay pag Christmas.  Maraming rasones pero chorva na lang.

Wala nang masyadong mga Christmas decor na nakatago si Bossing.  Pinagtatatapon nya halos lahat, tulad ng pagtapon ng isang mapait na kahapon (hellers, Ate Charo, are you listening?).  Hemingweys, fast is fast, kaya kalimutan na natin ang nakaraan. Ang importante, ang ngayon.  Ang importante, AKO (mwahahaha!). Oo na, masyadong mahaba ang buhok ko, hindi matawaran!

Read the rest of this entry »

(Nakita 14463 beses ng 2245 bisitors)

Miss ko na ang mga dollies ko.  Ilang linggo ko na rin silang hindi nahahawakan at napaglalaruan.  Ilang linggo ko na silang hindi nagagawan ng damit.  Dumating na nga si Lovely, hindi ko pa siya naaayos.  Hindi pa ako naka-order ng bagong mata, hindi pa ako nakabili ng bagong eyelashes at hindi ko pa naaalis ang oiliness ng fez.  Kakaawa naman…

Matagal na nga akong hindi nakakakuha ng mga bagong pictures nila.  Busi-busihan kasi aketch.  Gumawa ng kurtina (karir yun, ha!).  Gumagawa ng throw pillow.  Nag-reresearch ng kung ano ang gagawin ko sa kauna-unahan naming Christmas tree ni Bossing.  (Jewel-toned ba?  Fairies ba?  Angels ba?  O maski-paps na lang kasi dukha lang ako at hindi ko maafford ang mga kemamahal na mga ornaments na type ko?)

Read the rest of this entry »

(Nakita 14904 beses ng 2350 bisitors)

So nung nakaraang linggo, dumating na ang mga order kong Blythe galing ng Japan.  Sa tutuo lang, naloka ako ng husto kakahanap ng maganda pero muring na manyika.  Mabuti na lang katulong ko si Mama Sachiko, ang aking butihing kaibigan-ka-blog-ka-berk na nakatira sa japan at marunong mag-nihongo.  Sya ang kumausap sa mga japok para mabili ko ang manyika sa isang store dun.

Una kong nakita itong mga manyikang ito kay Ging Maganda.  Naloka ako bigla kasi ang dami palang pwedeng gawin sa mga Blythe na ito.  Bukod sa nabibihisan mo, napapalitan mo sya ng kulay ng mata, nalalagyan mo sya ng ibang buhok, napapalitan mo ang katawan, name-make-up-an mo.  Marami.  Ang dami pang websites na tungkol sa kanila.  Sa Y ouTube, ang daming mga how-to videos kung paano mo siya i-mo-mode.  Sa Flickr ang daming accounts na puro blythe lang talaga ang pinapakita nila. Nakaka-engganyo talaga na nakakatuwa syang bihisan atsaka landiin.  Eh hindi sya katulad ng Barbie kasi nga ang laki ng ulo kumpara sa katawan, ang laki ng mata, ang laki ng nuo. (Hello, Christina Ricci, istatue??) Love it or hate it.
Read the rest of this entry »

(Nakita 14257 beses ng 2651 bisitors)

Nangako ako ng mga pictures ng punta namin ng Florida.  Actually, 25,000 years na syang nasa Multiply site ko at sinisimulan ko na rin syang ilagay sa Fezbuk ko.  (Pero karir mag-upload sa Fezbuk, kaya di pa ako tapos.)  But hemingweys, dahil baka di nyo feel ang multiply at wit kayo sa friend’s list ko sa Fezbuk, ilalagay ko rin ang mga links ditech.

Ang sarap actually ng alis namin na yun.  Altho si Bossing sumasakit pa rin ang psoriasis arthritis nya, masaya pa rin.  Mas masaya sana kung wala syang sakit kasi hind sila masyadong nakapagfishing ni partner Conrad nya.  Pero ok naman sya na.  Tsaka ko na ikukwento sa inyo ang arthritis ni bossing at isang buong entry na naman yun.

Read the rest of this entry »

(Nakita 12428 beses ng 2207 bisitors)

At least, may proof na ako sa mga among tunay na nakatira sa kaharian ng Kinabalu na dapat sa bahay na lang ako mag-telework every Monday.  So lukresia kasilag the working conditions here right now sa Balto.  Mamaya matapilok pa ang ganda ko ng di oras dito.  Tinalo ang kweba ni Valentina na puno ng ahas sa dami ng kurdon at kwerdas sa paligid-ligid.  Hellers, eh buti sana kung may mahiwagang bato ako na pwede kong lunukin, if ever!

Di ko ma-take!

Kayo ang humusga.   Diba, so windang the working conditions??? 

Read the rest of this entry »

(Nakita 13279 beses ng 2439 bisitors)

O sya… nadiscover ko na pwede palang unlimited upload sa multiply kaya dun ko na lang sa multiply account ko in-upload lahat ng mga pictures namin ng vacation namin sa Virginia. Marami akong gustong isulat kaya lang medyo pagod pa ako sa kaka-Farm Town sa FezBuk kaya ito na lang muna ang tingnan nyo. hehehehe…

Gusto ko lang sabihin na sobrang saya namin ni Bossing nung bakasyon namin na yun. Relaxing kasi… walang pressure. Nun ko lang nakita ang asawa ko na trested na rested. Nakapag-picture taking ng sobra. Reflected sa mga pictures nya yung focused na focused ang mind nya sa pagkuha ng mga litrato. Very rare yun for him. Madalas kasi yan, laging akala mo nagmamadali sa isip nya. Kaya masaya ako nun. Hindi sya preoccupied with anything else. Na-enjoy nya yung moments na early in the morning, mag-isa sya ng naglalakad sa boardwalk at kuha lang sya ng kuha ng litrato. Karamihan ng mga beach pictures dyan, kuha nya. (Pwera ata dun sa nasa beach kami at nagbababad sa araw… yun lang ata ang mga kuha ko).

Yung sa Williamsburg, pareho na kaming kumukuha ng mga pictures. Enjoy na enjoy din kami dun kasi very historical naman yung isang araw namin na yun.

I would love for us to go on another vacation na kaming dalawa lang ulit. Altho enjoy naman kami ng may mga kasama kaming mga kamag-anakan at mga kaibigan, minsan iba pa rin yung kayong mag-dyowa lang ang lumalabas. Ako? Talagang savored ko yung bakasyon namin na yun. I would think that this is probably one of the best vacations I’ve had with him. Msaya ako na nakita ko syang masaya…

O sya, klik nyo na lang ito for the pictures…

(Nakita 18586 beses ng 3163 bisitors)