Ate Sienna Ng Pansitan

Archive for the ‘Showbiz Chismis’ Category

21/365 days of blogging.

O, so knows nyo na ang mga chorva-chorvang mga gay speak. Kahit papano, hindi na kayo malu-Luz Valdez sa kapag nag-che-chess na ang mga badetch. In na kayo.

So eto naman, para mas maka-internalize kayo, eto pa. Sing-a-long naman.

Song Title: Bubuka Ang Bulaklak ~ Group of kids forming a circle that opens and close like a flower, then one person (the “queen”) would go in the circle would dance to the tune of boom tiyaya

Bubukesh and floweret ~ Bubuka ang bulaklak (the flower will open)
Jojosok ang reynabelz ~ Papasok ang reyna (the queen will enter)
Shochurva ang chacha ~ Sasayaw ng chacha (she willl dance chacha)
Pa jempot jempot fah ~ Pa kembot kembot pa (with swinging hips)
Boom tiyayavush chenes ~ Boom ti yah yah

Song Title: Pen Pen de Sarapen ~ Rhyming chant like eenie meenie miney mo
Pen pen de chorvaloo ~ Pen pen de sarapen
De kemerloo de eklavoo ~ De kutsilyo, de almasen (kutsilyo=knife, almasen=warehouse)
Hao hao de chenelyn de big yuten ~ Haw, haw de karabaw de batuten (karabaw=water buffalo, batuten=stinky)
Sfriti dapat iipit ~ Sipit namimilipit (claws that pinch)
Goldness filak chumochorva ~ Ginto`t pilak namumulaklak (gold and silver flourishing)
Sa tabi ng chenes ~ Sa tabi ng dagat (next to the sea)
Shoyang fula, talong na fula ~ Sayang pula, tatlong pera (red skirt, three pesos)
Shoyang fute, talong na mafute ~ Sayang puti, tatlong salapi (white skirt, three pesos)
Chuk chak chenes, namo uz ek ~ Sawsaw sa suka, mahuli ay taya (dip in vinegar, last is out)

Song Title: Tagu-taguan (hide and seek)
Shogu-shoguan ~ Tagu-taguan (hide and seek)
Ning ning galore ang buwan ~ Kabilugan ng buwan (fullmoon)
Pagcounting ng krompu ~ Pagbilang ng sampu (after i count to ten)
Naka-shogu na kayey ~ Nakatago na kayo (you’re already hidden)
Jisa ~ isa (one)
Krolawa ~ dalawa (two)
Shotlo ~ tatlo (three)
Kyopat ~ apat (four)
Jima ~ lima (five)
Kyonim ~ anim (six)
Nyotert ~ pito (seven)
Walochi ~ walo (eight)
Syamert ~ siyam (nine)
Krompu ~ sampu t(en)
Mga beki, andetrax na si atashi ~ Mga bata, andyan na ako! (kids, I’m coming!)

O sya, eto na si Vice Ganda. Labs na Labs ko yan.

(Nakita 761 beses ng 266 bisitors)

19/365 days of blogging.

So nakita ko itong video ng “Can We Still Be Friends,” na kinanta dito ni Todd Rundgren at Daryl Hall, sa facebook page ng sisterette kong si Greta. Lab et, lab et, LAB ET!!!

(Ako lang ba o ibang klase talaga itong song na ito? Magmula noon hanggang ngayon, pakiramdam ko, may pinaghuhugutan ako lagi kapag naririnig ko sya. Kahit wala na syang konek pa sa buhay ko ngayon, parang affected na affected pa rin ako kapag naririnig ko sya. Isa ito talaga sa “hanggang mamatay ako” favorite song ko. Pwedeng isama sa soundtrack ng buhay ko.)

Akshully, itong video na ito eh part ng web series ni Daryl Hall na “Live From Daryl’s House“. Ang galing-galing nito, ha! Kanina pa ako nanunuod nito. Sa sobrang galing, nakalimutan ko nang may nilalabhan nga pala ako sa baba. Pero ang galing talaga kasi. Tipong once a month ata, may iniimbita si Daryl Hall na performer sa bahay nya tapos wala lang, kakanta lang sila kasama ng banda ni Daryl. Mistulang parang jamming lang.

Ay naku, I tell you… panoorin ninyo. Mas lalo na kung mahilig kayo sa banda kasi ang husay. Eto ang nangyayari kapag pare-parehong professional na mga band players ang nagsasama. Parang wala lang, pero ang lakas ng dating.

I love “Live From Daryl’s House”!!!

(Nakita 1063 beses ng 320 bisitors)

15/365 days of blogging.

So magkagalit si Kres at si Ropa at si Tita Annabelle eh sumasawsaw? Baka kailangan ng fanfare para panoorin ang bagong show ni Ropa? Gamitan lang naman yan…

So hindi nanalo ng Vest Feektyur ang Avatar. Napanood ko ang Avatar, na-enjoi ko sya. (Sabagay, mababaw ang kaligayahan ko pagdating sa pelikula. As in, can you say “Binibining K,” flis?) Pero masaya ako na hindi sya nanalo kasi kung nagkataon yayabang na naman yang si lolo James Cameron nyo. Irita Avila!

Nakakalokang nabalita sa radyo na na-deads ang brother-sung ko. Hindi po tutuo ang chismis. Hindi sya yung sinasabing taga-That’s na namatay kundi si Marco Polo Garcia. Anak ni Rodolfo “Boy” Garcia at Lucita “Girl” Soriano. Condolences po…

Big Brother’s Melai at Jason – “MELASON”?? Anubetch???? “MELASON”??? Parang nakakainis yung combi na yun… Kakaloka! Parang naglolokohan tayo nun, eh.

Hindi nga…

Pramis…

“MELASON” talaga?

(Nakita 2122 beses ng 526 bisitors)

11/365 days of blogging.

Nagdo-download ako ng mga kanta para sa i-Fad ko. Na-fixate ako sa kanta ni Bituin Escalante na “Kung Ako Na Lang Sana”. Paulit-ulit ko na syang pinatutugtog. At may version pa ako ni Sarah at Mega na nadownload sa LimeWire. At bongga! Kaya ko syang kantahin. Mamaya nga, mahanap ito sa magic sing namin at matesting kung makanta ko rin sya dun. At makasali sa sing-a-long sa Sabaders kapag nagkita ang mga prenships. Madedicate ke Bossing. hehehehehe

Hemingweys, tumitingin ako sa YouTube ng kanta ni Bituin nung makita ko itong version na ito. Nakakakilig kasi ginawang duet. Ang galing nung nag-mix, at ang ganda ng boses nya. Conrad Mananes ang pangalan, ata. Graphic designer sa araw, wedding singer sa gabi. Eto ang mga boses na masarap pakinggan kasi hindi lumalawit ang ngala-ngala kapag kumanta. Cool lang. So eto na lang ang panoorin ninyo. Kakatuwang version. Hayyyyyy… sarap talaga ng in-lab :)

(Nakita 3470 beses ng 723 bisitors)

10/365 days of blogging.

Kagabi, um-attend kami ng birthday dinner ng anak ng mag-asawang  kaibigan namin. The usual kwentuhan, tawanan, asaran. Until nabanggit ng isa pang kaibigan namin na patay na si Kenny Rankin. Nagulat ako. Matagal na nga raw patay, last year pa. Hindi ako makapaniwala. And a part of me, despite the continued merriment, a part of me became so sad that whole time after.

Kakabit ng matamis-slash-mapait kong pag-ibig, Ate Charo, ang mga kanta ni Kenny. Soundtrack ng buhay ko ang mga kanta nya. Ang una kong pers lab, si Kenny ang paborito. Ang “Silver Morning” na tape (oo, tape pa nun, pramis!), na bigay ni perslab, gasgas na gasgas sa kakapatugtog ko.  Kaya lang nung nag-break kami, sinunog ko yun, kasama ng iba pang bigay nya.

Nung nagta-trabaho na ako, mga kanta pa rin ni Kenny ang naging soundtrack ng masalimuot at problematic kong relasyon naman kay boypren-boyprenan.  At ulit, bumalik ang “Silver Morning” na tape (oo, tape pa rin kasi mahal pa ang CD nun) na bigay naman ni boypren-boyprenan ngayon at may dalawa pang dinagdag – “After the Roses” at “Hiding in Myself”.   “Hiding Inside Myself” naman ang paborito ni boypren-boyprenan.  Pa-senti kasi.  Pa-mysterious effect ang drama ng lukring.  (Siya.  Hindi ako.)
Read the rest of this entry »

(Nakita 3251 beses ng 695 bisitors)

8/365 days of blogging.

OO, inaamin ko. Kinikilig ako. Kaya naiinis ako at walang mapanooran dito na malapit sa Maryland. Yun lang!

(Nakita 3162 beses ng 698 bisitors)

It’s weird hearing Michael Jackson’s 14-year-old voice singing “Ben” right now.  I remember I was in the 2nd grade (1972) when this song became a hit.  And I cringed that he was singing so lovingly to a rat.  (This was also Bossing’s piece when he auditioned for his school glee club back in ‘72.)    But his voice was so pure, so  innocent.  And it would make you believe that, really,  you can make a pet out of a lowly house rat.  

Gone too soon…

It will be two weeks since I first heard of the sad news as it was relayed to me by my co-worker, Ms. Mary, late one night while I waited for Bossing to pick me up from work.  We scrambled to check the internet on anything about it.  The news then was still doubtful.  They said he was in a coma, they said he was rushed to a  hospital – nothing specific.  But before I left for the night, Mis. Mary confirmed… Michael is dead.

Read the rest of this entry »

(Nakita 12966 beses ng 2439 bisitors)

In mourning ako ngayon…

Two icons of my generation.  Farrah will always remain the beautiful Farrah to me with her never-to-be-forgotten poster-pose na naka-red na swimsuit.  And her hairdo na talagang sobrang ginagaya ko nung bata ako.
 
And Michael… 
 
Even with all the weird stuff they were saying about Michael, I always had a defense for him.  He had a magnificent life… but a very sad one.  Tsk…
 
I guess, if God would’ve asked me, I would also choose that He take him like He did – fast, sudden.  Living up to his icon image.  I don’t think I could take to hear news that he was suffering or in much pain… hindi si Michael yun.  This is how he really should go. (Altho in disbelief pa rin ako… hindi ko pa rin mareconcile.)  I always had this secret wish inside me that he would surpass all these negativity that surrounded him.  Na one day, aangat sya ulit.  Na hindi pa sya tapos – mamahalin sya ulit ng tao.   Na hindi ka weirdong titingnan kapag sinabi mong “I love Michael Jackson.” 

I guess, in a way, dininig ang dasal ko – now people choose to remember him for the greatness he was.   For the genius he will always be.
 
God, I’m really gonna miss Michael Jackson.  OA man, naluluha ako talaga while I write this.  
 
And like when Mike Francis and Francis Magalona died, buong araw akong makikinig ng mga Michael Jackson songs ko today.
 
Ps.
Isnt’ it weird… first, si Mike Francis, then si Francis Magalona, kahapon si Michael Jackson.  Naghanap ng kadamay si Mike Francis – mga kapangalan nya.

At seryus nga ako, English halos ang buong entry na ito…

(Nakita 14328 beses ng 2682 bisitors)

O sya… nadiscover ko na pwede palang unlimited upload sa multiply kaya dun ko na lang sa multiply account ko in-upload lahat ng mga pictures namin ng vacation namin sa Virginia. Marami akong gustong isulat kaya lang medyo pagod pa ako sa kaka-Farm Town sa FezBuk kaya ito na lang muna ang tingnan nyo. hehehehe…

Gusto ko lang sabihin na sobrang saya namin ni Bossing nung bakasyon namin na yun. Relaxing kasi… walang pressure. Nun ko lang nakita ang asawa ko na trested na rested. Nakapag-picture taking ng sobra. Reflected sa mga pictures nya yung focused na focused ang mind nya sa pagkuha ng mga litrato. Very rare yun for him. Madalas kasi yan, laging akala mo nagmamadali sa isip nya. Kaya masaya ako nun. Hindi sya preoccupied with anything else. Na-enjoy nya yung moments na early in the morning, mag-isa sya ng naglalakad sa boardwalk at kuha lang sya ng kuha ng litrato. Karamihan ng mga beach pictures dyan, kuha nya. (Pwera ata dun sa nasa beach kami at nagbababad sa araw… yun lang ata ang mga kuha ko).

Yung sa Williamsburg, pareho na kaming kumukuha ng mga pictures. Enjoy na enjoy din kami dun kasi very historical naman yung isang araw namin na yun.

I would love for us to go on another vacation na kaming dalawa lang ulit. Altho enjoy naman kami ng may mga kasama kaming mga kamag-anakan at mga kaibigan, minsan iba pa rin yung kayong mag-dyowa lang ang lumalabas. Ako? Talagang savored ko yung bakasyon namin na yun. I would think that this is probably one of the best vacations I’ve had with him. Msaya ako na nakita ko syang masaya…

O sya, klik nyo na lang ito for the pictures…

(Nakita 18572 beses ng 3159 bisitors)

Bago ang lahat gusto ko lang sabihin…

Woohoo!!! Nasa Google List na kami ulit!!!! Thanks the God!!!

Ok, pagkatapos kong tumalon-talon sa tuwa, balik tayo sa mga kwento.

Ano nga ba…

Isip…

Isip…

Isip…

Alam nyo, madalas, kapag hindi ako nakaharap sa laughtaff ko, ang dami-dami kong naiisip na isusulat. Pero kapag hinarap ko na ang blog ko, nawawala syang parang bula. So is-tsufid! Ang hina na talaga ng memorya ko. Hindi na kasi ako kumakain ng mani (Side note: diba sabi ng mga masyo-syonda, kapag nag-aaral ka raw, ngumuya-nguya ka ng mani para raw gumana ng husto ang jutakis mo at madali mong makabisa yung mga kinakabisa mo.)

Hemingweys, eto na.. bumabalik na sa akin yung isa sa mga gusto kong isulat.

Si Bb Gandanghari.

I love this bi-atch! Nung buhay pa si Rustom, hindi ko sya feel talaga. Pakiramdam ko kasi, nuon pa, parang may kulang sa karakter ng lulurking itech. Parang x-factor na hindi mo ma-explain. Tapos pa nga, kwento pa ng isang kaibigan kong itatago ko na lang sa pangalang Eufemia, na schoolmate ni Rustom sa SLU sa Baguio, na sumali nga raw ng isang gay beauty pageant nun si Rustom sa Bagiuo. Add to that, may mga chismax na nga na naglilipana na bayotipul girl nga raw talaga sya. Kaya nga shock-ka-khan ako nung malaman kong bi-ep na siya ni Carmina at after eh nag-pakasal pa sila. Sukdulan ang pag-hide-and-seek na drama ng reyna-closeta.

Hemingweys, that was then. Ikanga ng lola nyo, “Rustom is dead. BB is here to stay.” Pumalakpak talaga ako ng todo-todo nung pinapanood ko ito sa The Buzz. Feeling ko, happing-happy ako sa kanya kasi finally nagpakatutuo na sya. Grabe, ang hirap siguradong lumabas ng aparador mas lalo na kung puro kaya bradugul ang mga syupatiders mong lalake at direktor pa ng action movies ang faderaka mo. Mistulang magpaka-thumbelina para dumaan sa butas ng karayom at mag-out sa mundo!

Ganun kahirap yun. Pero isipin mo din kung gaano kahirap na humarap ka sa salamin araw-araw at tinitingnan mo ang sarili mo na alam mong hindi ikaw yun. At hindi mo mailabas ang tutuong ikaw kasi takot ka sa sasabihin ng tao, moreso, sa sasabihin ng pamilya mo.

Kaya naman talagang masaya ako para sa kanya – sa guts, sa willpower at sa beauty within (huh? naging parang commercial ng Lux). At kongrats sa kanya, nagpakatatag sya at sinabi nya sa mundong, HELLERS, WORLD! I AM ALIVE! I AM WHAT I AM! TAKE IT OR LEAVE IT! FLANGGANA!!! Diba, yun lang, mabibilib ka na sa kanya.

Nung sinabi nyang una syang “nag-out sa Diyos”, naniniwala ako sa sinseridad ng mga salita nya. Naniniwala ako sa Diyos na hindi nanghuhusga at alam kung ano talaga ang importante sa buhay. Na mas bibigyan Nya ng importansya ang buti mong nagawa at iniwan sa mundo kesa sa kung ano o sino ka.

Which leads me to the 6 million dollarseseses question ng mga utaw – ano sya? Transgender? Transsexual? Transvestive? Drag Queen?

Hindi!

She is a girl. Moreso, she is a WOMAN.

Welcome to the world, BB Gandanghari… sana maging prenship kita.

(Nakita 3608 beses ng 940 bisitors)