Wonderful News!

Pakiusap ko po, kung mababasa nyo ito at kaibigan ko kayo sa FACEBOOK,  please, I really request that your comments be discrete there.  Pasensya na po… I don’t think I have a lot of followers anymore sa blog ko so this is the only avenue I have to write what I feel.  Kaya dito na lang po kayo mag-comment sa blog ko.  We’re still trying to control the people who know of it dahil nga po may lola pa po ako na 91 years old na at hindi alam ang nangyayari.  Eh 91 na naman po kasi sya… Kahit nga po ang uncle ko sa Pilipinas na nag-aalaga sa kanya, walang alam.   Sana po, maintindihan ninyo…
Thank you po…

————————————–

I have been so happy and thankful and ecstatic and teary-eyed since yesterday…

Pagkatapos kong mag-rosaryo kahapon nakatanggap ako ng email galing kay inang.

GOOD NEWS!!!!!

Ate’s tumor almost gone!!! THANK YOU LORD!!! Pero (sic) may konting bad news , staying in the hospital cause of bloodclot so she’s taking bloodthinner now cause daw ito ng chemo at piccline nya so may gamot sya para d maapektohan ang heart .continue praying. Facetime mosya now love u

Ate Chynna, Day 22

Umiyak talaga ako sa laki ng pasasalamat ko kay Lord. I knew He would listen to all our prayers. Hindi pwedeng hindi kung parang Vatican twing Linggo sa dami ang nagdadasal para kay Chynna. Nagpadala agad ako ng private message sa mga kaibigan namin na alam ang nangyayari at alam kong pinagdadasal kami one way or another. I know they would all be happy to hear this good news.  After almost a month, wala na ang tumor ni Ate.  Thank you talaga, Lord!!

Ate doing her quilt

Nung makausap ko si Patring, one (1) cm na lang nga raw ang tumor ni Ate at hahayaan na ng doctor na ang katawan na nya ang magfu-flush out nito. Wala na rin yung pamamaga ng kidneys nya. She still has to undergo chemo kasi nandun pa raw ang cancer cells nya, but I would take ANY good news now as a blessing. She has to take heparin shots for the blood clot and she now has a porta cath inside her upper chest kasi dun na padadaanin ang chemo nya. In a way, maganda yun kasi freely nang makakagalaw si Ate. Swimming pa kung gusto nya.

Binalita sa akin ni Ate na pwede na nyang makita si Bruce, yung alaga nyang aso. Pinayagan na sya ng doctor nya makita si Bruce. Kinailangan kasing ipagbakasyon muna si Bruce kina Wowa kasi nga unstable pa nun ang conditions ni Ate. Hindi pa sya makakauwi pa rin kina Ate pero pupunta na sila sa Bragg Creek this Monday for a few hours. Bonding time silang mag best-friend.

Lalabas na si Ate ngayon sa hospital after her heparin shots.  On Tuesday, balik chemo sya and, this time, 4 days a week for about two weeks.  Pagkatapos nun, isho-shorten na yung occurence ng punta nya for chemo depende kung ano ang findings ng mga doctors.  I know, hindi sya binibitawan ni Lord.  Ate is getting well.

Si Patring with Chynna and Coco at the park

Nakapag-Facetime pa kami kahapon while she was in the hospital.  Ang una nyang sabi sa akin, “When are you coming here?”  I know may surprise sya sa akin kasi nga akala nya hindi ko alam kung kelan darating si Greta eh may secret sila ni Greta na surprise ang dating nya.  Eh lagi kong jino-joke sa kanya na walang money kasi si Greta kaya nag-iipon pa ng money na pamasahe sa plane.  Natatawa sya.

She was telling me kung anong klaseng wig ang kukunin nya, atsaka anong kulay.  Niloloko ko nga sya na dapat blonde na ang kunin nya katulad nung binili ni Wowa sa Singapore.  Tawa sya ng tawa.  She said she needs a wig kasi they don’t allow caps in school.  Yes, she is going to attend school.  She needs the normalcy.  It will do her emotions and mind good to still have a normal routine.

She also told me na ang taba ng cheeks nya (which I noticed but didn’t want to let her know that I do until she mentioned it).  And that her cousin, Sef, was happy kasi pareho silang puro pisngi.  Pero sabi nya, pag hindi na sya umiinom nung steroids nya, babalik na sa dati ang face nya.  Sabi ko, wawa naman si Sef, sya na lang ang big cheeks.  Tawa rin sya ng tawa.

On retrospect, nagpapasalamat pa rin ako.  Ang dami-dami ko pa ring dapat ipagpasalamat.  Ate is winning the big fight against cancer.  I have nothing else to ask for kay Lord.  Recently, I have read a news on a childhood friend’s facebook page na pumanaw na ang 11 years old nya na anak.  Nung mabasa ko yun, dun ko narealize sobrang sakit pala nun talaga.  I realized because of what has transpired in my life for the past month, no matter how much pain I feel for her loss and it won’t still be as much as what she is experiencing right now,  masakit mawalan ng mahal sa buhay.  Mas lalo na kung anak.  Eto nga lang na pamangkin ko na muntik-muntikan na, halos maloka na ako… paano pa sya?   Wala… walang kasing sakit.

We really have to love life… cherish each day we see the sun rise.  Be thankful for all the blessings.  At kung hindi man obvious ang mga gifts, hanapin… halughugin ang buong buhay.  Sigurado at siguradong makakahanap at makakahanap ka ng maraming bagay na dapat ipagpasalamat at ikasaya.

Kasi ganun talaga ang buhay…

Ate Chynna and Bestfriend, Bruce

(Nakita 145639 beses ng 26024 bisitors)

My Little Princess

65/365 days of blogging.

Si Ate Chynna

Nung dumating yung package galing kina Inang at Itang nung Christmas, may nakasingit na isang papel sa mga damit.  Nung una nga hindi ko masyadong napansin kasi nga akala ko resibo lang ng mga sweaters.  Isip ko pa nga, “funny talaga itong sina Itang. Nakalimutan pang tanggalin ang resibo.”  So ayun, hindi ko pa pinupulot sa sahig.  Wala lang.  Tinamad lang.

Nung makausap ko si inang nung gabi, ang tanong nya sa akin, “nakita mo ba yung sulat sa inyo ni Ate?”

Si “Ate” ay ang 8 years old kong pamangkin na babae kay Patring na si Chynna.   Ang third in command (dahil mas nauna sa billing sina Kuya Pancho at Kuya Maki ni Greta) pero ang kaisa-isang prinsesa ng Familia Zaragoza… so far.

Si Ate, madrama yan.  Sa sobrang drama, marunong gumawa ng script yan na siya ang writer, sya ang director at sya ang bida.  As in, ha.  Kailangan umupo ka at manood dahil talagang may play at one-woman act kasi lahat ng characters sya ang nagpo-portray.  At ang pinaka-blockbuster nyang play ay either “Ang Sampaguita” o “Ang Pansit”.  Na halos pareho ang ending kasi namatay ang nanay sa huli.  Pero blockbuster talaga.  Kahit si Ringo, hindi kinaya ang drama nya.

Ang Survey Form ni Ate

Madaldal din yang si Ate eh.  Actually ang term namin sa kanya “Mahadera”.  Kaya naman aliw na aliw akong kausap yan sa telepono kasi ang daming kwento.  As in hindi nauubusan.  Madalas may kasama pang tsismis ng mga tao sa bahay.  Ang bestfriend nyan sa bahay, si Itang.  Si Itang ang nakaka-alam ng kung sino ang mga crush nya sa school o yung mga boylets na naiinis sya.  Kaya kapag nagbulungan na silang mag-lolo, madalas mga secrets nya yun na hindi nya sinasabi kay Mimi at Papi nya. Hehehe

At ang isa pang hobby ni Ate ay ang sumulat ng love letters.  Lagi yan may love letters yan sya.  Kaya nga nung umalis yan at nagpunta na silang mag-iina sa Canada, iniwanan nya ng sulat lahat ng tao sa Pinas at ayun, kapag nakikita ni Lovely ang sulat ni Ate sa kanya, umiiyak pa rin ang bakla kong shupatembang. 

So for the longest time yan, nagrerequest ako ng sulat galing kay Ate.  Kasi ganun naman ako talaga, mahilig akong mag-urot sa mga pamangkin ko ng mga love letters.  Kasi cute.  Tapos itatago ko.  Souvenir ng mga panahong mistula pa silang mga anghel.  Bago humaba ang mga sungay nila.  Mwahahahaha!!! Joke.  Mababait ang mga pamangkin ko.  Pramis!  Mana sa akin.

At yun nga.  Yung akala kong resibo ng Roots na hindi ko pinulot kasi nga nakatiklop na papel, yun pala ang love letter sa amin ni Ate.  At natawa ako kasi parang census lang, may phone-in questions kasi. 

“Questions for Ninang Gigi and Tito Jun:

1.  What would you like for Christmas?

2.  Are you going somewhere for Christmas?

3.

4.”

Naloka ako kasi may 3. at 4.  pero walang tanong.  Iniisip ko tuloy, yun ba ang space to write the answers o kailangan gumawa din ako ng sarili kong questions?  Kakaloka talaga si Ate…

Kaya ayun – naka-dikit ngayon sa ref sa bahay ang survery form/Christmas letter ni Ate.  Pero kapag nakababa na ako sa basement at naisabit ko ulit yung corkboard ko, dun ko na sya ilalagay.  Kasama nung kay Sef na love letter din sa akin.  Ang cute, diba?

Miss ko na yang si Ate… 

At si Coco…

At si Sef…

At si Kuya Maki…

At si Kuya Pancho…

"Bestfriends"

(Nakita 69182 beses ng 12160 bisitors)

Roll Out The Tequila!!!


Darating na si Patring namin! Itong Nobyemvers 19, darating na si Patring kasama ang 2 sa lima kong kulit-pamangkeneseses sa Calgary sa Canada. Ang asawa ni Patring, si Papi, matagal-tagal na ring nauna. Mga isa’t-kalahating taon na. Nung unang dumating si Papi, sa McDonald’s sya unang nakakuha ng working visa. Mataas na kung tutuusin ang posisyon ni Papi sa atin – manager ng Outback sa Makati. Pero tulad ng marami, nakipagsapalaran sya. Nilunok ang pride, nag-crew ng McDonald’s para lang makarating sa Canada.

Pero magaling kasi si Papi. Mga ilang buwan lang, naghanap ulit ng ibang mapapasukan. Marami na ngang ibang resto ang gustong kumuha sa kanya. May naswertehan syang isang resto, na dahil na rin siguro na-impress sa kanya (at ginawa na syang branch manager agad), gagawin na syang provincial nominee (para maging landed immigrant status) at kasama pa ang pamilya nya. Kaya ayun, wala pang kalahating taon magmula nung makuha sya sa bagong resto, parating na ngayon ang pamilya nya. Darating na ang bunso kong sisterette!

Dalawa na kaming andito, 2 down… 2 more to go. Kapag andito na rin sina Greta at Ringo, masayang-masaya na ako talaga… Konti na lang… konting dasal pa.

Entonces, sa Kaneyda ako magseselebreyt ng birthday ni bebi Jesus. Simula pa lang ng Disyemvers 19 nasa Calgary na ako hanggang Jenuweri 5. Bongga! Excited na ako. Nag-text din ako kay Mark na pinsan ko sa San Diego, CA at uuwi din sya – sa parehong araw na uuwi ako. Kaya Happy-Happy-Ebribadi-Happy. Malungkot nga lang kasi hindi ko kasama si Bossing. Hawa kasi ang schedule nya kaya for the perstaym, hindi kami magkasama ng Pasko’t Bagong Taon. Pero keri lang… ngayon lang naman. Miss ko na rin kasi sina Inang at Itang eh – isang taon at kalahati ko na silang hindi nakikita. At halos tatlong taon ko nang hindi nakikita sina Patring. Naiintindihan naman ako ni Bossing. Alam nyang miss na miss ko na ang pamilya ko.

Kaya tipid movement ako ngayon. Kailangan mag-ipon. Sa Calgary na ako mamimili ng mga regalo.

At sa mga ka-tsikang-prenship gang ko sa Calgary, humanda kayo! Kasama nyo ang reyna ng Cucci Gang itong holidays!!!! WOOHOOO!!!!! Ilabas na ang TEQUILA!!!

MWAHAHAHAHAHA!!!!

Related Posts with Thumbnails

(Nakita 24175 beses ng 3531 bisitors)