Digi-Scrapping And More

Rovil Tupas-Villas

Isang buwan na akong nakakabalik galing Canada.  Tatlong linggo na rin akong naghahanap ng trabaho – minimum requirement: maximum distance – within the 15-mile radius around the White Marsh area. Ayoko na ng malayo kasi parang gusto kong may magawa pa pag-uwi ko galing trabaho.  Kapag malayo ang trabaho mo parang dun na lang nauubos ang oras mo.

Ay, meron pala.  I’ve returned to digi-scrapping.  And I’ve discovered, ang mga freebie kits ngayon, ang gaganda na.  Kaya di na ako bibili ng scrap kits (as much as I can help it).  Kumbakit naman kasi naiwan-iwan ko ang external hard drive ko sa Calgary eh nandun ang mga kits ng She’s Full of Scrap ni Greta at Patring.  But I’ve done so many na hindi

My Lola

mo aakalain puro freebies lang sila.  I’ve been scrapping about my friend’s daughter, Rovil (who passed away recently because of leukemia) and my lola (who also passed away a few months ago because of old age – 97 na sya nung mag-goodbye sa amin).  Pero magdidigi-scrap din ako ng ibang tao sa mga susunod na araw.

There’s something very therapeutic about scrapping.  Mas lalo na kung in the zone ka, parang wala kang worries in the world kasi ang iniisip mo lang, paano mo pagagandahin yung page.  Plano ko na rin baguhin yung childhood albums ko.  At ibang karir yun kasi physical scrapbooks na yun.  Pero who knows… (Good luck, Matet!)

Rovil at Two Years Old

Pero I have to do some more things aside from digiscrapping.  Yung mga bagay na di ko magawa dati kasi nga wala akong time.  At ngayon na may time na ako, dapat isip-isipin ko na kung ano-ano yung mga yun na gusto kong gawin.  Ang problema, di ko maisip kung ano-ano sila.  Kakaloka, diba?  Teka… alam ko na, mag-attempt ulet gumawa ng macarons, umpisahan na ang business plan para sa gusto kong business at umpisahan na ang layout planning at costing para sa kitchen renovation.

Lolang Maganda

So I guess, I have to start on those now.  Gusto ko nang magtayo ng sarili kong party supplies business, gusto ko nang makagawa ng perfect macarons para sa desert tables na business at kailangan ko ng bagong kusina para mas masarap ang baking ko.  Kaya I leave you with all these other LOs.  Marami pang magiging pinsan yang mga yan in the days to come.

Hasta la vista, masahista!

My Sister-Friend Cristy
Mercy, Rovil's Mom
Julia, Rovil's Sister
Saskia, Rovil's Cousin and Cristy's Daughter

(Nakita 107190 beses ng 20152 bisitors)

Artes Huwebes

35/365 days of blogging.

Artsy Thursday!!!

Sa Tagalog, ARTES HUWEBES!!

Magmula ngayon, para lang hindi chaotic ang mga entries at tipong may sense of purpose (mwahahaha), maglalabas ako twing Thursday ng mga ginagawa kong mga pang-arte.  Este… ART pala.  So for the first day ng Artes Huwebes gumawa ako ng mga digiscrap ng mga kutinggots (mga anak ng mga mommy goats. hehehehe) .  As usual, ang mga digiscrap kits na ito ay makikita nyo sa tindahan namin – She’s Full of Scrap.  Kung type nyong mag-ganito at hindi nyo alam kung paano sisimulan, tanungin nyo lang ako – hahanapan ko kayo ng mga youtube videos na magtuturo sa inyo kung paano gumawa nito. Hehehehehe.

"My Boys" Digiscrap Kit
"My Little Princess" Digiscrap Kit

"Remembering Mariette" Digiscrap Kit
"Isn't It Romantic" Digiscrap Kit

(Nakita 12527 beses ng 3289 bisitors)

Save The Date

24/365 days of blogging.

sdate_webSo nakwento ko ba sa inyo na nag-aasikaso ako ngayon ng debut ng dyunakis ng prenship ko?  Umo-o ako kasi, una, labs ko yung prenship ko na yun.  Pangalawa, labs ko yung dyunakis nyang wating.  Pangatlo, wala lang… alam nyo namang mahilig akong umeksena ng mga ganitong events.  Hehehehe.

Nung isang taon pa kami nagpa-plano.  48  years no?  At ang catch, sa September pa ang birthday ng bagets.  Kaya lang, all things being considered, mahirap talaga mag-plano ng venue, ng decor, ng damit, invitations, etc.  Mas lalo na kung may budget ka pero ayaw mong masa-id ang balon ng anda.  Pero, sa wakas, nakakita na kami ng venue, may style na ng damit ang debutante, may caterer na, may prototype na ng centerpiece na gagamitin ko, may idea na kung paano na gagawin ang invites at souvenirs.  May materials na rin kami na pang-invites pero maraming materials na gagamitin sa centerpieces, table linens, stage materials na manggagaling ng pinas na inorder na at iintayin na lang namin dumating pag-uwi ng madirsung ni prenship galing pinas.  Not to mention ang outfit ng bagets, dun din namin pinagawa.  Mas mura kasi at pihadong unique at mas maganda ang pagkagawa.  Hay naku, kumbaga, ang tawag dun “custom-made”.  In other words, sa mga puti, mamahalin at pinasadya.  Dito, kapag custom-made kasi, mas mahal.  Eh kasi nga the land of instant  milk en honey itong Jameyrika ni Pareng Barack.

Habang nag-oorder si prenship ng mga gamit sa pinas, dun ko narerealize, shet, ang sarap talaga sa atin.  Lahat andun.  Ultimo lugar, hindi ka mahihirapan na maghanap kasi kahit na low-budgeted ka, maganda pa rin ang mga choices mo.   At ang Tutuban at Divisoria para sa materials mo, walang katulad.  Miss na miss ko sila.  Pramis.  I lab da mother land talaga.  Walang katulad.   *walang kasing lalim na buntong-hininga*

Hemingweys, isa sa sagot ko eh yung pag-design ng save-the-date nya.  Anetchiwara ang save-the-date?  Maliit na card yun na nakalagay ang event at kung anong araw yung event na binibigay mo sa mga invited mo about 6 months before the actual hataw day.  Para, yun nga, ma-save na nila yung date na yun para sa iyo.  Wala na silang magiging ibang lakad.  Binigbigyan ka na ng 48,000 years para planuhin kung makakasama ka o hindi para pag-dating ng actual invitation sa iyo, alam mo na agad kung makakapunta ka o hindi at masasabihan mo ang nag-invite kung a-apir ka ba sa eksena o hindi.   O diba, walang rason para indyanin mo pa ang party.  O walang ka-abi-abisong hindi ka naman pala pupunta.

Sa tulong ng She’s Full of Scrap digiscrap store ng mga shupatembangs ko, nakagawa ako ng save-the-date ng super sweet (pero super wating) na si Ina-ketch.  At oo, I love this girl sooooo much…

(Nakita 24096 beses ng 4684 bisitors)

Leche!

… ilang linggo din akong hindi nakapag-blog, ah!

Nagbirthday na si Krungkrung-girl, nag-birthday na si Greta, nag-birthday na si Coco at si bradir-in-lo, hindi pa rin ako nakapag-blog.

Nagkagalit na si Willie at Joey, nag-sorry na si Willie, di pa rin tinanggap ni Joey, hindi pa rin ako nakapag-blog.

Bumalik na si Malu Fernandez sa Manila Standard, hindi pa rin ako nakapag-blog.

Nag-premiere na ang Marimar, nasa ABS-CBN na si KC Concepcion, hindi pa rin ako nakapag-blog.

Nagrerenovate na kami ni bossing ng kusina, hindi pa rin ako nakapag-blog.

Nag-anniversary na ulit ang pagbagsak ng Twin Towers, magrerecall na raw sila ng mga sundalong nasa Iraq, nag-rerecall na sila ng mga laruan na galing ng china, hindi pa rin ako nakapag-blog.

May bipolar disorder daw si Britney Spears, kinulong at lumabas na si OJ, hindi pa rin ako nakapag-blog.

Mag-aannounce na ako ng mga bagong taga-pansitan, hindi ko man lang nabo-blog.

Leche!

Nakakaloka kasi ang digital scrapbooking!

Ps. Sa mga nag-comment sa aking close encounter with the panyet kind (read previous entries), maraming salamat! Truelalang kahindik-hindik, kasuka-suka, kaokray-okray. Pero awa ng Diyos, dahil bumalik na ako sa dating oras ng pag-alis ko sa balay para mag-commutateyshen at sa unahan na ako ng train at bus sumasakay, hindi na ako nakakakita ng pitotoy na hindi kanais-nais.

Di na ako sasagot sa mga comment nyo, mga prenships, bibisitahin ko na lang mga blogs nyo this weekend – dun ko na lang kayo chichikahin! At tutuo ang basa ninyo, maglilinis na naman ako ng blogroll at mag-aannounce na ako ng mga bagong neybors ng pansitan next week!

Babushka!

Related Posts with Thumbnails

(Nakita 22732 beses ng 3814 bisitors)